செவ்வாய், ஆகஸ்ட் 19

கூச்சம்

                

              கூச்சம் எல்லோருக்கும் பொதுவானது. தோல், பாதம், உள்ளங்கை போன்றவற்றில் தொடு உணர்வு செல்கள் அதிகம் உள்ளன. இதில் அவற்றின் மேற்போர்வை இல்லை. அதனால் குறைந்தபட்ச தூண்டல்களையும் துல்லியமாகக் கடத்தும் திறன் பெற்றுள்ளன. காதலியின் இடுப்பு, கன்னம், பாதம், உள்ளங்கையை வருடுவது சுகமான அனுபவம்தான். இந்தக்கூச்ச உணர்வு மனிதர்களுக்கு இல்லையென்றால் சந்தோஷம் என்று ஒன்று காணாமல் போயிருக்கும். எல்லோருமே மரத்துப்போய் அலைவார்கள்.  குழந்தைகளுக்கு இந்த கூச்ச உணர்வு சற்று அதிகமாக இருக்கும். 

                                        இதைப்பற்றிய 1996ல் வெரியர் எல்வின் எழுதிய உலகம் குழந்தையாக இருந்தபோது என்ற நூலில் ஒரிஸாவைச் சேர்ந்த கொண்டர் இனமக்கள் கூறிய கதை இது. ஆதி காலத்தில் குஷி உண்டாக்கும் கூச்ச உணர்ச்சி மக்களிடம் இல்லாத போது அவர்கள் ஒழுக்கத்துடன் இருந்தனர். சேர்ந்து உட்கார்ந்து, பொறுப்புணர்ச்சியுடன் தத்தம் கடமைகள் பற்றியும், தம் பயிர் விளைச்சல் பற்றியும் பேசினர். இப்போதுபோல அர்த்தமற்ற சிரிப்போ, தேவையற்ற வேலையோ எதுவுமில்லை.

              நிரந்தலா எனும் தேவதைக்கு இது அலுப்பாக இருந்ததாம். இநதச் சாரமற்ற வாழ்க்கையை சற்றே மாற்றி, வாழ்வில் வண்ணம் சேர்க்க நினைத்தது. காட்டுக்கு போய் மெழுகு எடுத்து, கூச்ச உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் உயிர் வண்டு ஒன்றை உருவாக்கியது.ஆம்,  குழந்தைகளின் வயிற்றுக்குள் இந்த வண்டைச்செலுத்தியது. “உள்ளே போனது மோவாய் அடியில், அக்குள், விலா அருகில் வசித்து வா, யாராவது தொட்டால் உள்ளே ஓடு, அவர்களுக்கு கூச்சமும், சிரிப்பும் வரும் என்று தேவதை கூறியதாம். வண்டும் அவ்வாறே செய்தது.

                 எட்டு நாட்கள் கழித்து வண்டு நுழையப்பெற்ற ஆண், பெண்களைக்காணச்சென்றது. பொறுப்புணர்ச்சி மறைந்து எங்கும் காதல் வாழ்வும், சிரிப்பும் நிறைந்திருந்தது. ஒரு பெண்ணின் இடுப்பைத்தொட பெண் சிரித்துக்குலுங்கினாள்.

                இந்த அர்த்தமற்ற சிரிப்பும், கூச்சமும் இப்படித்தான் தொடங்கினவாம். நிரந்தலா தேவதை இல்லையென்றால் காதலியை எங்கே தொட்டாலும் கூச்சமிருக்காது. எரிச்சல்தான் படுவாள். வாழ்க நிரந்தலா... வாழ்க..வாழ்க...

சனி, ஆகஸ்ட் 16

கருப்புதான் எனக்கு பிடிச்ச கலரு

               கருப்பு - நிறங்களின் இல்லாமை. இது ஒரு நிறமல்ல. வெளிச்சத்தின் முந்தைய நிலை. வெயிலின் தாக்கம் அதிகமுள்ள பகுதிகளில் கருப்பின் தாக்கம் அதிகம்தான். சிவப்பாக்கும் கிரீம்கள் அதிகம் விற்பதும் இந்தவகை நாடுகளில்தான். கோவில் சிலைகளின் வண்ணம்கூட கருமைதான். பார்ப்பதற்கு அழகு தருவதும் அதுதான். சிலைகளை கருப்பாக்கவே எண்ணெய் வழிபாடு. கரிய மேகமும் அழகுதான். துக்கம், மரணம் போன்றவற்றைக் குறிக்கவும் கருப்பு பயன்படுகிறது.

”கண்ணா கருமை நிறக்கண்ணா
உன்னைக்காணாத கண்ணில்லையே
உன்னை மறுப்பாரில்லை
கண்டு வெறுப்பாரில்லை...”

”கருப்புதான் எனக்கு பிடிச்ச கலரு..” போன்ற பல சினிமாப்பாடல்கள் கருப்பை புகழ்கின்றன.



            கிருஷ்ணா என்ற சொல்லுக்குகூட கருமை என்றுதான் அர்த்தமாம். கிருஷ்ண, ஷ்யாமள,நீளா எல்லாமே வடமொழியில் கருப்பு நிறத்தைத்தான் குறிக்கும். நீளம் என்பது வெளிச்சம் இல்லாத ஒரு நிலைதான். சூன்யம் என்றுகூடக்கொள்ளலாம். கடவுள்களில் காளியும் , காமாட்சியும் கூட கருப்புதான்.   நீதிமன்றங்களில் கருப்பு அங்கிதான் அணிகின்றனர். சிலர் கருப்பை வெறுக்கவும் செய்கின்றனர். நிறவெறிதான் இது. நிறத்தை வெறுத்தால் அவன் மனிதனே அல்ல. மனிதமனம் அத்துனை நிறத்தையும் ரசிக்கும் ஆற்றல் பெற்றது. ஒவ்வொரு சூழலுக்கு ஒவ்வொரு நிறம் அழகு. அயல் மகரந்தச்சேர்க்கை நூலில்  அப்துல் காதர் கருப்பு பற்றிய கவிதையில் அழகாக எழுதியுள்ளார்.

”ஏசுவே!
மீண்டும் நீ
பிறந்து வருவாய் எனச்
சுருதி வேதங்கள்
உறுதி கூறுகின்றன.
மீண்டும் பிறந்தால்
கர்த்தரே!
கருப்புநிற ஏசுவாகப் பிறக்க வேண்டாம்!
ஏனெனில் உன்னையும் அவர்கள்
உள்ளே அனுமதிக்கப் போவதில்லை!”
--------------------------------------------------
பெண்ணே!
உன் முகம்
ரோஜாத்தோட்டம்தான்
இருந்தாலும்
அந்தக் கருப்பு மச்சம்
நீக்ரோ
தோட்டக்காரனைப்போல’


    நானும் கல்லூரிக்காலங்களில் எப்படியாவது சிவப்பாகவேண்டும் என்ற நம்பிக்கையில் அதிகம் உபயோகித்து எந்த பலனுமில்லால் பல கிரீம்களை ஒதுக்கிவிட்டேன். பணமும் நேரமும் செலவழிந்ததுதான் மிச்சம்.  இயற்கை தந்த கொடை கருப்பு. கருப்பு மச்சம் பிடிக்கிறது. உடம்பே மச்சமாயிருந்தால் பிடிக்காமலா போய்விடும்.ரோஜாவில்கூட கருப்பு ரோஜா என்கின்றனர். ஆனால் பார்த்ததில்லை. அதன்பின்பு கருப்புதான் எனக்கு பிடித்த நிறமானது. வேறுவழி? இரவும்கூட கருப்புதான். காதலியுடன் இருக்கும் நேரங்களில் கரிய இரவுதான் பிடிக்கிறது. என் காதலியுடன் அவ்வப்போது அருந்தும் கருப்பு தேநீர்கூட பிடித்தமான ஒன்று. அதன் சுவை மட்டுமல்ல. அதன் நிறமும்கூட.

கருப்பு
எனக்குப் பிடிக்காத ஒன்று
என் கருப்பு காதலியைத் தவிர!



        என்றேனும் கருப்பு வானவில் தோன்றுமா என்று மழை பெய்து ஓய்ந்த பொழுதுகளில் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்ததுண்டு.
கருப்பு வெறும் நிறம் மட்டுமல்ல. ஆண்டவன் கொடுத்த வரம்.
உழைப்பாளியின் கருப்பு நிறத்தை ரசிக்காமல் நாம் உணவு உண்டால் ஜீரணமாகாது.  கருப்பு தங்கம் என்கின்றனர். தங்கத்தில் கருப்பு உண்டா எனத்தெரியவில்லை. கருப்பு வைரம் உண்டு போல. யாரையும் எதிர்ப்பதற்கு கருப்பு கொடி காட்டுகின்றனர். அசம்பாவிதம் நடந்த நாட்களை கருப்பு தினம் என்கின்றனர். முடிகூட கருப்பாயிருப்பதற்கு எத்தனையோ மெனக்கிடல்கள். ஒரு நரை வந்தாலும் அலறியடிக்கிறோம். உயரமான சற்றே கருமை நிறமுடைய பெண்களின் அழகுக்கு ஈடே இல்லை. கொஞ்சம் கலரான பெண்கள்கூட கருப்பு நிற புடவையில் சற்று கூடுதல் அழகாகவே தெரிவார்கள். என் கண்களுக்கு மட்டுமா எனத்தெரியவில்லை.
    வேலை செய்து அலுத்துத் தூங்கும் வேலையில் அங்கு கருப்புதான் இருக்கிறது. அதுதான் நிம்மதியும் தருகிறது. கருப்புதான் எனக்கு பிடிச்ச கலரு.